![\"Ten](\"https:\/\/www.lukaswojcik.com\/blog\/wp-content\/uploads\/diagrams\/treffergrenzen-pl.png\")
Kropka jest zach\u0142anna i kropka nie jest znakiem<\/h2>\n
Naprawiaj\u0105 to dwie rzeczy. Leniwy kwantyfikator Kropka nie trafia z\u0142amania wiersza, dop\u00f3ki nie ustawi si\u0119 prze\u0142\u0105cznika To ten b\u0142\u0105d, kt\u00f3ry wygl\u0105da na problem z danymi. Wzorzec wyci\u0105gaj\u0105cy parametry z wielowierszowego wej\u015bcia zwraca warto\u015b\u0107 przypadkiem zawieraj\u0105c\u0105 wszystko, co po niej nast\u0119puje, warto\u015b\u0107 trafia do pola, a pole wygl\u0105da na bardzo d\u0142ug\u0105 nazw\u0119 kampanii, a nie na usterk\u0119.<\/p>\n Bez kotwic wzorzec trafia gdziekolwiek w wej\u015bciu, co przy wyci\u0105ganiu zwykle jest po\u017c\u0105dane, a przy sprawdzaniu prawie nigdy. Sprawdzenie, czy pole zawiera same cyfry, przechodzi z Sprawdzanie potrzebuje Trzy powy\u017csze b\u0142\u0119dy daj\u0105 odpowied\u017a b\u0142\u0119dn\u0105. Ten nie daje \u017cadnej. Gdy powtarzana grupa zawiera co\u015b, co samo daje si\u0119 powtarza\u0107 – Niebezpieczn\u0105 w\u0142asno\u015bci\u0105 jest to, \u017ce wzorce te s\u0105 szybkie przy ka\u017cdym wej\u015bciu, kt\u00f3re pasuje. Wybuch nast\u0119puje tylko przy wej\u015bciach niepasuj\u0105cych – wzorzec sprawdzaj\u0105cy zachowuje si\u0119 wi\u0119c latami nienagannie, potem trafia na jedno wadliwe zg\u0142oszenie i zajmuje proces roboczy, dop\u00f3ki kto\u015b go nie ubije.<\/p>\n Regu\u0142a przeciw temu jest mechaniczna: \u017cadnego kwantyfikatora bezpo\u015brednio wok\u00f3\u0142 grupy, kt\u00f3rej zawarto\u015b\u0107 sama jest powtarzana. Gdzie tego nie da si\u0119 unikn\u0105\u0107, klasa zaprzeczona zwykle wyra\u017ca ten sam zamiar – Trzy wej\u015bcia odpowiadaj\u0105 na wi\u0119kszo\u015b\u0107. Przypadek, dla kt\u00f3rego wzorzec powsta\u0142, dla potwierdzenia, \u017ce trafia. Przypadek z dwoma wyst\u0105pieniami – tam ujawnia si\u0119 zach\u0142anno\u015b\u0107, a przy jednym przyk\u0142adzie nie ujawni si\u0119 nigdy. I przypadek, kt\u00f3ry trafi\u0107 nie mo\u017ce; tam zdradzaj\u0105 si\u0119 zar\u00f3wno kotwice, jak i zagnie\u017cd\u017cone powt\u00f3rzenie – jedne tym, \u017ce trafiaj\u0105 mimo wszystko, drugie tym, \u017ce nie ko\u0144cz\u0105 pracy.<\/p>\n Trzeci jest tym pomijanym i tym, kt\u00f3ry \u0142apie oba problemy niewidoczne przy czytaniu wzorca. Zestaw sprawdze\u0144 dla wyra\u017cenia regularnego ma trzy wiersze i jest r\u00f3\u017cnic\u0105 mi\u0119dzy wyra\u017ceniem, kt\u00f3re dzia\u0142a, a takim, kt\u00f3remu nikt jeszcze nie zaprzeczy\u0142.<\/p>\n.*<\/code> bierze wszystko, co mo\u017ce dosta\u0107, i oddaje tylko to, co odda\u0107 musi. W wierszu z dwoma odno\u015bnikami href=\"(.*)\"<\/code> zaczyna przy pierwszym href<\/code>, biegnie do ko\u0144ca wiersza, a potem cofa si\u0119 do ostatniego osi\u0105galnego cudzys\u0142owu – wynikiem jest trafienie zawieraj\u0105ce oba odno\u015bniki i znaczniki pomi\u0119dzy nimi.<\/p>\n.*?<\/code> zatrzymuje si\u0119 przy pierwszym cudzys\u0142owie, kt\u00f3ry pozwala dopasowa\u0107 reszt\u0119 wzorca. Klasa zaprzeczona [^\"]*<\/code> nie potrafi w og\u00f3le przekroczy\u0107 cudzys\u0142owu, m\u00f3wi wi\u0119c to samo bez \u017cadnych nawrot\u00f3w – i to ta wersja zas\u0142uguje na zapisanie, bo wypowiada warunek, zamiast polega\u0107 na tym, jak maszyna si\u0119 cofa.<\/p>\nKlasa zaprzeczona obejmuje z\u0142amanie wiersza<\/h2>\n
s<\/code>. Zaprzeczona klasa znak\u00f3w trafia je – [^&]<\/code> znaczy wszystko, co nie jest ampersandem, a z\u0142amanie wiersza ampersandem nie jest.<\/p>\ntekst utm_source=newsletter\n utm_medium=email\n\n^utm_([a-z_]+)=([^&]+)$ z przełącznikiem m: 2 trafienia\n^utm_([a-z_]+)=([^&]+) bez niego: 1 trafienie przez oba wiersze\n^utm_([a-z_]+)=([^&\\s]+) naprawa: białe znaki też wykluczone<\/code><\/pre>\nKotwice m\u00f3wi\u0105 gdzie, a nie czy<\/h2>\n
[0-9]+<\/code> r\u00f3wnie\u017c dla abc123def<\/code>, bo o reszt\u0119 wzorca nikt nie zapyta\u0142.<\/p>\n^<\/code> i $<\/code> po obu stronach oraz wiedzy, co te dwa znacz\u0105 w u\u017cywanej odmianie: bez prze\u0142\u0105cznika wielowierszowego pocz\u0105tek i koniec ca\u0142ego wej\u015bcia, z nim – ka\u017cdego wiersza. Kt\u00f3re z dw\u00f3ch jest w\u0142a\u015bciwe, zale\u017cy wy\u0142\u0105cznie od tego, czy wej\u015bcie jest jedn\u0105 warto\u015bci\u0105, czy ich list\u0105 – a to pytanie zas\u0142uguje na wyra\u017an\u0105 odpowied\u017a zamiast na ustawienie domy\u015blne, kt\u00f3re przynios\u0142a biblioteka.<\/p>\nZagnie\u017cd\u017cone powt\u00f3rzenie to problem innego rodzaju<\/h2>\n
(a+)+<\/code>, (\\s*\\w+)*<\/code>, (.*,)*<\/code> – istnieje wyk\u0142adniczo wiele sposob\u00f3w rozdzielenia wej\u015bcia mi\u0119dzy powt\u00f3rzenia, a maszyna pr\u00f3buje ich wszystkich, zanim stwierdzi, \u017ce trafienia nie ma.<\/p>\n\n\n
\n \nWzorzec<\/th>\n Wobec niepasuj\u0105cego wej\u015bcia d\u0142ugo\u015bci n<\/th>\n<\/tr>\n<\/thead>\n \n (a+)+$<\/code><\/td>\nwyk\u0142adniczo – trzydzie\u015bci znak\u00f3w to ju\u017c sekundy<\/td>\n<\/tr>\n \n (\\s*\\w+)*$<\/code><\/td>\nten sam kszta\u0142t, schowany za dwiema niewinnie wygl\u0105daj\u0105cymi klasami<\/td>\n<\/tr>\n \n ^(\\w+\\s?)+$<\/code><\/td>\nrozpowszechniony wzorzec do sprawdzania imion i awaria us\u0142ugi<\/td>\n<\/tr>\n \n a+$<\/code><\/td>\nliniowo – zewn\u0119trzne powt\u00f3rzenie by\u0142o ca\u0142ym problemem<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n [^,]+,<\/code> zamiast (.*,)<\/code> – i zabiera wieloznaczno\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 nawroty przetrz\u0105sa\u0142y.<\/p>\nCo sprawdzi\u0107, zanim zaufa si\u0119 wzorcowi<\/h2>\n