\n| Identyfikacja<\/td>\n | 250 px\/m<\/td>\n | Nieznan\u0105 osob\u0119 da si\u0119 opisa\u0107 tak, by da\u0142o si\u0119 j\u0105 odnale\u017a\u0107<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n Kt\u00f3ry poziom jest potrzebny, to pytanie do miejsca, a nie do bud\u017cetu. Podw\u00f3rze potrzebuje obserwacji, bo u\u017cytecznym pytaniem jest tam: co si\u0119 sta\u0142o. Brama, drzwi wej\u015bciowe, kasa, korytarz bez drogi zast\u0119pczej – tam potrzebna jest identyfikacja, bo u\u017cytecznym pytaniem jest: kto.<\/p>\n To rozr\u00f3\u017cnienie utrzymuje plan w niewielkich rozmiarach. Identyfikacja jest droga i udaje si\u0119 tylko na kr\u00f3tkim odcinku; obserwacja jest tania i pokrywa wiele. Plan, w kt\u00f3rym ka\u017cda kamera identyfikuje, to plan niedomy\u015blany do ko\u0144ca – i ko\u0144czy si\u0119 zwykle jako plan, w kt\u00f3rym nie robi tego \u017cadna.<\/p>\n Oznaczenie punkt\u00f3w na planie<\/h2>\nPierwsze przej\u015bcie po rzucie albo planie sytuacyjnym odbywa si\u0119 bez jakiejkolwiek my\u015bli o kamerze. Wystarcz\u0105 trzy oznaczenia.<\/p>\n Krzy\u017cyk trafia w ka\u017cde miejsce, przez kt\u00f3re wszyscy musz\u0105 przej\u015b\u0107: brama, drzwi wej\u015bciowe, klatka schodowa, lada. To punkty identyfikacji, a jest ich mniej ni\u017c si\u0119 oczekuje – posesja ma ich zwykle dwa albo trzy, nie osiem.<\/p>\n Kreskowanie trafia na wszystko, co ma by\u0107 obserwowane, a nie rozdzielane: podw\u00f3rze, parking, magazyn. Poziom obserwacji, szeroki obiektyw, ma\u0142o kamer.<\/p>\n A strza\u0142ka trafia w ka\u017cde miejsce, gdzie s\u0142o\u0144ce stoi nisko. Kamera patrz\u0105ca na zach\u00f3d w szklane drzwi ma po po\u0142udniu jasny prostok\u0105t, a przed nim sylwetk\u0119, i nie zmieni tego \u017caden obiektyw. Du\u017cy zakres dynamiki poszerza tolerancj\u0119 o jedn\u0105, dwie przys\u0142ony; obr\u00f3cenie kamery tak, by \u015bwiat\u0142o pada\u0142o od ty\u0142u, usuwa problem.<\/p>\n Od zadania do obiektywu<\/h2>\nDwa wzory \u0142\u0105cz\u0105 oznaczenie na planie z pozycj\u0105 na zam\u00f3wieniu. Pierwszy zamienia ogniskow\u0105 w szeroko\u015b\u0107, drugi t\u0119 szeroko\u015b\u0107 w g\u0119sto\u015b\u0107.<\/p>\n szeroko\u015b\u0107 sceny = odleg\u0142o\u015b\u0107 \u00d7 szeroko\u015b\u0107 matrycy \/ ogniskowa\ng\u0119sto\u015b\u0107 pikseli = piksele w poziomie \/ szeroko\u015b\u0107 sceny<\/code><\/pre>\nPrzeliczone raz, ze zwyk\u0142\u0105 matryc\u0105 1\/2,8 cala – o szeroko\u015bci 5,6 milimetra – i kamer\u0105 4K o 3840 pikselach w poziomie. Brama le\u017cy 20 metr\u00f3w od punktu monta\u017cu, a wymagana jest identyfikacja.<\/p>\n wymagana szeroko\u015b\u0107 = 3840 px \/ 250 px\/m = 15,4 m\nwymagana ogniskowa = 20 m \u00d7 5,6 mm \/ 15,4 m = 7,3 mm\n\nz obiektywem 8 mm: 20 \u00d7 5,6 \/ 8 = 14,0 m \u2192 274 px\/m identyfikacja\nz obiektywem 6 mm: 20 \u00d7 5,6 \/ 6 = 18,7 m \u2192 206 px\/m rozpoznanie\nz obiektywem 2,8 mm: 20 \u00d7 5,6 \/ 2,8 = 40,0 m \u2192 96 px\/m obserwacja<\/code><\/pre>\nZam\u00f3wi\u0107 nale\u017cy najbli\u017csz\u0105 ogniskow\u0105 powy\u017cej 7,3, bo obiektyw nieco za d\u0142ugi jedynie zaw\u0119\u017ca pole widzenia, a nieco za kr\u00f3tki kosztuje ca\u0142y poziom. Ten sam rachunek wstecz daje drug\u0105 u\u017cyteczn\u0105 liczb\u0119: z obiektywem 8 mm identyfikacja si\u0119ga 21,9 metra, a rozpoznanie 43,8. Ta para liczb nale\u017cy do planu, bo m\u00f3wi, gdzie kamera przestaje wykonywa\u0107 zadanie.<\/p>\n Poprawka \u0142atwa do zapomnienia: osoba przecinaj\u0105ca pole widzenia uko\u015bnie jest dalej ni\u017c punkt na planie. Zmierzenie odleg\u0142o\u015bci do dalszej kraw\u0119dzi przej\u015bcia zamiast do jego \u015brodka nic nie kosztuje i zapobiega kamerze identyfikuj\u0105cej wy\u0142\u0105cznie na \u015brodku drzwi.<\/p>\n Wysoko\u015b\u0107 monta\u017cu i k\u0105t<\/h2>\nG\u0119sto\u015b\u0107 pikseli zak\u0142ada, \u017ce obiekt pojawia si\u0119 w poprzek kadru. Kamera zamontowana wysoko i skierowana stromo w d\u00f3\u0142 widzi czubek g\u0142owy w znakomitej g\u0119sto\u015bci i nie identyfikuje nikogo – a \u017caden rachunek z poprzedniego rozdzia\u0142u tego nie zauwa\u017ca.<\/p>\n Obejmuj\u0105 to dwie zasady. W punkcie identyfikacji k\u0105t mi\u0119dzy osi\u0105 kamery a poziomem powinien pozosta\u0107 poni\u017cej mniej wi\u0119cej 20 stopni – przy 20 metrach odleg\u0142o\u015bci i wysoko\u015bci twarzy 1,6 metra oznacza to kamer\u0119 na wysoko\u015bci od 2,5 do 3,5 metra. A kamera ni\u017cej ni\u017c 2,5 metra jest w zasi\u0119gu r\u0119ki, co stanowi problem innego rodzaju.<\/p>\n k\u0105t = atan( (wysoko\u015b\u0107 monta\u017cu \u2212 1,6 m) \/ odleg\u0142o\u015b\u0107 )\n\n3,0 m na 20 m \u2192 4,0\u00b0 dobrze\n3,0 m na 5 m \u2192 15,6\u00b0 jeszcze do przyj\u0119cia\n3,0 m na 2 m \u2192 35,0\u00b0 czubek g\u0142owy zamiast twarzy<\/code><\/pre>\nOstatnia linia to zwyk\u0142y b\u0142\u0105d przy drzwiach wej\u015bciowych: kamera siedzi nad drzwiami i patrzy w d\u00f3\u0142 na osob\u0119 w nich stoj\u0105c\u0105. Zaradzi temu nie lepsza kamera, lecz inne po\u0142o\u017cenie – naprzeciw drzwi, a nie nad nimi, dostatecznie daleko, by k\u0105t pozosta\u0142 p\u0142aski.<\/p>\n Zasi\u0119g podczerwieni zas\u0142uguje na t\u0119 sam\u0105 nieufno\u015b\u0107 co g\u0119sto\u015b\u0107 pikseli. Podanie 30 metr\u00f3w mierzone jest najw\u0119\u017cszym obiektywem, jaki daje obudowa; ten sam promiennik na polu 90 stopni si\u0119ga mo\u017ce jednej trzeciej tego, bo to samo \u015bwiat\u0142o rozk\u0142ada si\u0119 na dziewi\u0119ciokrotnie wi\u0119ksz\u0105 powierzchni\u0119.<\/p>\n Zapisanie planu<\/h2>\nPlan kamer prze\u017cywaj\u0105cy monta\u017c to jedna tabela. Jeden wiersz na kamer\u0119, a kolumny to dok\u0142adnie podj\u0119te rozstrzygni\u0119cia.<\/p>\n \n\n\n| Stanowisko<\/th>\n | Zadanie<\/th>\n | Odleg\u0142o\u015b\u0107<\/th>\n | Obiektyw<\/th>\n | Wysoko\u015b\u0107<\/th>\n | G\u0119sto\u015b\u0107<\/th>\n<\/tr>\n<\/thead>\n | \n\n| Podjazd do bramy<\/td>\n | Identyfikacja<\/td>\n | 20 m<\/td>\n | 8 mm<\/td>\n | 3,0 m<\/td>\n | 274 px\/m<\/td>\n<\/tr>\n | \n| Podw\u00f3rze, przegl\u0105d<\/td>\n | Obserwacja<\/td>\n | 12 m<\/td>\n | 4 mm<\/td>\n | 3,5 m<\/td>\n | 229 px\/m<\/td>\n<\/tr>\n | \n| Drzwi wej\u015bciowe<\/td>\n | Identyfikacja<\/td>\n | 4 m<\/td>\n | 2,8 mm<\/td>\n | 2,6 m<\/td>\n | 480 px\/m<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n Drugi wiersz pokazuje, dlaczego tabela si\u0119 op\u0142aca. Obiektyw 4 mm osi\u0105ga na 12 metrach rachunkowo g\u0119sto\u015b\u0107 identyfikacji – a kamera i tak pozostaje kamer\u0105 obserwacyjn\u0105, bo na dalszym ko\u0144cu podw\u00f3rza, na trzydziestu metrach, ten sam obiektyw daje 91 px\/m. Podanie g\u0119sto\u015bci bez odleg\u0142o\u015bci, dla kt\u00f3rej obowi\u0105zuje, nic nie znaczy; dlatego obie kolumny stoj\u0105 obok siebie.<\/p>\n Do tego samego wiersza nale\u017c\u0105 jeszcze dwa pola, kt\u00f3rych brakuje w wi\u0119kszo\u015bci plan\u00f3w: kt\u00f3ry strumie\u0144 zasila zapis, a kt\u00f3ry wykrywanie, oraz ile dni ma przechowa\u0107 pami\u0119\u0107. Jedno i drugie to rozstrzygni\u0119cia, jedno i drugie zmienia przep\u0142ywno\u015b\u0107, a jedno i drugie jest teraz o wiele ta\u0144sze do podj\u0119cia ni\u017c po monta\u017cu.<\/p>\n Sprawdzenie przed u\u0142o\u017ceniem kabla<\/h2>\nPlan da si\u0119 sprawdzi\u0107, zanim cokolwiek zostanie zamontowane, a sprawdzenie trwa godzin\u0119.<\/p>\n Aparat w telefonie ma znan\u0105 ogniskow\u0105 r\u00f3wnowa\u017cn\u0105, zwykle oko\u0142o 26 milimetr\u00f3w w mierze ma\u0142oobrazkowej, co odpowiada polu poziomemu oko\u0142o 67 stopni. Stani\u0119cie w przewidzianym punkcie monta\u017cu i sfotografowanie sceny pokazuje kadr obiektywu oko\u0142o 4 mm na matrycy 1\/2,8 cala. To wystarczy, by zobaczy\u0107, czy s\u0142up stoi na drodze, czy okno s\u0105siada le\u017cy w kadrze i gdzie stoi s\u0142o\u0144ce o czwartej po po\u0142udniu.<\/p>\n Kadr d\u0142u\u017cszego obiektywu tkwi w tym samym zdj\u0119ciu: obiektyw 8 mm pokrywa po\u0142ow\u0119 szeroko\u015bci obiektywu 4 mm, wi\u0119c prostok\u0105t narysowany na \u015brodkowej po\u0142owie obrazu pokazuje to, co zobaczy kamera.<\/p>\n Po monta\u017cu jeden pomiar rozstrzyga, czy plan si\u0119 utrzyma\u0142. Osoba staje w punkcie identyfikacji, z nagrania wyci\u0105gana jest klatka, a twarz mierzona w pikselach. Twarz ma oko\u0142o 16 centymetr\u00f3w szeroko\u015bci, wi\u0119c 250 px\/m odpowiada twarzy o szeroko\u015bci 40 pikseli. Mniej ni\u017c 40 oznacza, \u017ce poziom zosta\u0142 chybiony, cokolwiek obiecywa\u0142a karta katalogowa.<\/p>\n Ten pomiar warto powt\u00f3rzy\u0107 po ciemku. G\u0119sto\u015b\u0107 pikseli jest g\u00f3rn\u0105 granic\u0105 w dzie\u0144; noc\u0105 przys\u0142ona si\u0119 otwiera, szum ro\u015bnie, a redukcja szumu wyg\u0142adza dok\u0142adnie te szczeg\u00f3\u0142y, kt\u00f3re obiecywa\u0142a liczba pikseli. Osoba id\u0105ca z pr\u0119dko\u015bci\u0105 1,4 metra na sekund\u0119 przemieszcza si\u0119 w czasie na\u015bwietlania 1\/30 sekundy o 4,7 centymetra – przy 274 px\/m to trzyna\u015bcie pikseli rozmycia w poprzek twarzy. Tam, gdzie noc\u0105 naprawd\u0119 trzeba identyfikowa\u0107, czas na\u015bwietlania nale\u017cy ograniczy\u0107 do 1\/100 sekundy, a brakuj\u0105ce \u015bwiat\u0142o wzi\u0105\u0107 z lampy, a nie z d\u0142u\u017cszego na\u015bwietlania.<\/p>\n |
|
![\"Rzut](\"https:\/\/www.lukaswojcik.com\/blog\/wp-content\/uploads\/diagrams\/kameraplan-pl.png\")