Przeglądarka podaje w Accept-Encoding, co potrafi rozpakować, a serwer wybiera jedno kodowanie. Które i ile ono oszczędza, nie widać na samej stronie. To sprawdzenie pobiera ten sam adres pięć razy z tego serwera: raz bez kompresji jako odniesienie, po jednym razie tylko z gzip, Brotli i zstd oraz raz z łączonym nagłówkiem, jaki wysyłają aktualne przeglądarki. Dla każdej odpowiedzi liczy bajty na łączu wobec rozmiaru po rozpakowaniu i odczytuje Content-Encoding, Vary i ETag.
Z tego serwera pod podany adres trafiają przekierowania i pięć pełnych pobrań po maksymalnie 3 MB. Hosty w sieciach prywatnych, loopback i link-local są odrzucane. Zapytanie chroni reCAPTCHA v3; adres IP wywołującego i cel są przechowywane przez godzinę w celu ograniczenia częstotliwości.
Granice, o których warto wiedzieć: sprawdzany jest tylko jeden z rozwiązanych adresów; CDN może kompresować inaczej w zależności od węzła albo dopiero po pierwszym chybieniu w pamięci podręcznej; czasy to pojedyncze pomiary i odzwierciedlają głównie rozmiar przesyłu i odległość; treści powyżej 3 MB są obcinane, więc ich proporcje są tylko przybliżone; a serwer kompresujący w locie może przy każdym uruchomieniu pokazać nieco inne liczby bajtów.