Wyszukuje najcichsze miejsce pliku audio, mierzy tam poziom szumu tła w dBFS i podaje pasujące ustawienie filtra odszumiającego afftdn w ffmpeg, a do tego odstęp od szumu i to, co przy takim odstępie może dać odszumianie. Plik jest odczytywany w przeglądarce i nie trafia na serwer.
Wybór pliku audio z pauzą lub cichym miejscem
WAV i AIFF są odczytywane próbka po próbce; FLAC, MP3, M4A, Ogg i Opus przechodzą przez dekoder przeglądarki.
| Wielkość | Wartość | Znaczenie |
|---|
Plik jest dzielony na okna po 50 ms. Najcichszy ciąg ośmiu kolejnych okien, 0,4 s, daje szum tła jako RMS w dBFS; okna z samych zer są pomijane, ponieważ cyfrowa cisza nie zawiera szumu.
Regulator nf w afftdn oczekuje poziomu szumu, a nie upodobania. W pomiarze do artykułu o odszumianiu najlepsze ustawienie przy siedmiu odstępach od szumu leżało od 0,4 do 1,6 dB od rzeczywistego szumu tła, a regulator redukcji szumu zmieniał wynik w całym swoim zakresie tylko o 1,13 dB. Polecenie ustawia więc nf i zostawia nr na wartości domyślnej.
Odstęp od szumu to RMS całego pliku minus szum tła. Oczekiwany zysk jest interpolowany z tego samego pomiaru: 0,15 dB przy 40 dB, 1,03 dB przy 30 dB, 2,87 dB przy 20 dB i 7,42 dB przy 6 dB. Opisuje program testowy tego pomiaru, a nie każde nagranie.
Widmo cichego miejsca pokazuje, czy szum jest szumem, czy przydźwiękiem. afftdn był mierzony wyłącznie z szumem białym; dla winylu i szelaku ma własne ustawienia, noise_type v i s.
Źródła: ffmpeg Filters Documentation (afftdn) · Audacity: Noise Reduction
Najcichsze miejsce musi być czystym szumem, aby wartość była poprawna; w pliku bez pauzy wciąż zawiera muzykę. Wartości zysku pochodzą z syntetycznego programu testowego z szumem białym.