Measurement Protocol odpowiada 2xx niemal na wszystko. Źle zbudowane zdarzenie, zastrzeżona nazwa parametru, wartość o jeden znak za długa — żądanie zostaje przyjęte, dane przepadają, a raport po prostu pozostaje pusty. Serwer walidacyjny Google pomaga, ale zgłasza tylko pierwszy znaleziony błąd, a w trybie łagodnym, który obowiązuje na produkcji, znacznie mniej niż to. Ta kontrola czyta ładunek najpierw tutaj i wypisuje wszystko naraz, a obok pokazuje, co o tym samym tekście mówi serwer walidacyjny w obu trybach.
Żadne dane dostępowe nie są wymagane i nie są potrzebne: serwer walidacyjny nie sprawdza ani measurement_id, ani api_secret, dlatego to narzędzie wysyła wartości zastępcze. Sam ładunek nie jest zapisywany — w liczniku ląduje wyłącznie liczba bajtów. Zdarzenia wysłane na serwer walidacyjny nie pojawiają się w żadnym raporcie.
Granice, które warto znać: nazwy zastrzeżone, limity rozmiaru i parametry zalecane wynikają z opublikowanej dokumentacji i mogą zmienić się bez zapowiedzi. Listy parametrów zalecanych są kuratorowane dla popularnych zdarzeń; nieznana nazwa zdarzenia nie dostaje więc żadnej rekomendacji zamiast błędnej. To, czy usługa faktycznie zbiera dany parametr, zależy od jej wymiarów niestandardowych, a tego nie pokaże żaden ładunek.