Samplery, syntezatory i tunery opisują wysokość dźwięku jako nazwę nuty, numer MIDI albo częstotliwość. Konwerter przelicza je we wszystkich kierunkach, pokazuje w centach, jak daleko częstotliwość leży od najbliższej nuty, i podaje okres oraz liczbę próbek na drgnienie, na przykład do strojenia stopy (kicka) albo ustawienia filtra na dany dźwięk.
Każde z trzech pól aktualizuje dwa pozostałe. Nazwy nut w pisowni angielskiej z # i b: B oznacza dźwięk H, a H również jest akceptowane.
| Nuta | MIDI | Częstotliwość (Hz) | Okres (ms) | Próbki na drgnienie |
|---|
Wyróżniony wiersz to bieżąca nuta. Wszystkie wartości dotyczą stroju równomiernie temperowanego przy wybranym dźwięku wzorcowym i częstotliwości próbkowania.
Częstotliwość = dźwięk wzorcowy × 2^((numer MIDI − 69) ÷ 12). Numer MIDI 69 to A4, zwykle ustawiany na 440 Hz; każdy półton mnoży częstotliwość przez pierwiastek dwunastego stopnia z dwóch.
Numer MIDI = 69 + 12 × log₂(częstotliwość ÷ dźwięk wzorcowy). Odległość od najbliższej liczby całkowitej razy 100 to odchylenie w centach; półton ma 100 centów.
Okres w milisekundach = 1000 ÷ częstotliwość, próbki na drgnienie = częstotliwość próbkowania ÷ częstotliwość. FL Studio nazywa numer MIDI 60 jako C5, oktawę wyżej niż notacja naukowa, w której jest to C4.
Wszystkie obliczenia odbywają się w przeglądarce. Konwerter obejmuje tylko strój równomiernie temperowany; inne stroje i skale mikrotonowe wymagają własnych tabel.