Wskaźniki czytelności liczą sylaby i karzą każde niemieckie słowo złożone, także zupełnie zwyczajne. To sprawdzenie mierzy to, co naprawdę decyduje, czy stronę da się czytać i po niej nawigować: czy jest dokładnie jeden h1, czy drzewo nagłówków przeskakuje poziomy albo zawiera puste nagłówki, czy treść główna jest oznaczona, jak długie są zdania i akapity, które skróty pojawiają się we wstępie bez wyjaśnienia w nawiasie, czy obrazy mają tekst alternatywny i ile HTML-a to w ogóle tekst. Zdania mierzone są ściśle w akapitach, po usunięciu kodu, bo plik konfiguracyjny policzony jako proza daje zdanie o 140 słowach, którego nigdy nie było.
Z tego serwera pod podany adres trafia jedno żądanie o rozmiarze do 1,5 MB; nic na stronie nie jest wykonywane. Hosty w sieciach prywatnych, loopback i link-local są odrzucane. Zapytanie chroni reCAPTCHA v3; adres IP wywołującego i cel są przechowywane przez godzinę w celu ograniczenia częstotliwości.
Granice, o których warto wiedzieć: mierzony jest tylko HTML z serwera, treść wstawiana później przez JavaScript jest niewidoczna; treść główna pochodzi z main, article lub elementu role=main, w przeciwnym razie z body bez nawigacji, nagłówka, stopki i paska bocznego; dzielenie zdań to heurystyka, która trzyma razem skróty jednoliterowe i numery dni, ale nie ma słownika; sprawdzenie skrótów uznaje wyjaśnienie w nawiasie w dowolnym miejscu strony i pomija listę codziennych akronimów; a sylaby celowo nie są liczone.