TCF Feature 3: kiedy Google może użyć adresu IP do rozpoznania urządzenia

Feature 3 w Transparency and Consent Framework (TCF) oznacza rozpoznawanie urządzeń na podstawie automatycznie przesyłanych informacji, na przykład adresu IP. Deklaracja nie stanowi osobnej zgody ani zezwolenia na dowolne wykorzystanie danych. Decydują konkretne cele przetwarzania, podstawa prawna i skuteczne wybory dotyczące prywatności.

Pomoc dotycząca zasad Google zapowiada wdrażanie pomiaru reklam i personalizacji opartych na adresach IP w EOG, Wielkiej Brytanii i Szwajcarii od sierpnia 2026. Źródło nie potwierdza jednej daty aktywacji dla wszystkich produktów i kont. Wpis Feature 3 na liście dostawców opisuje metodę przetwarzania; sama rejestracja nie dowodzi rzeczywistego wykorzystania na konkretnej witrynie.

Cel i metoda to różne pojęcia

Cel odpowiada na pytanie „Po co?”, a feature na pytanie „Jak?”. Pomiar skuteczności reklam jest celem. Rozpoznanie urządzenia na podstawie automatycznie przesłanych informacji może być metodą realizacji tego celu. Zgoda na pomiar nie uprawnia przez to automatycznie również do personalizacji.

Consent Management Platform (CMP) to oprogramowanie obsługujące interfejs zgody. Global Vendor List (GVL) zawiera deklaracje zarejestrowanych dostawców. Ciąg TC jest zakodowaną wiadomością z informacjami o ujawnieniu dostawców i wyborach prywatności.

Zmiany TCF w 2026 roku

Stan na 24 października 2026: aktualne specyfikacje techniczne to 2.4, a zasady to 5.0.b. Termin wdrożenia nowych objaśnień i przykładów features w środowisku web upłynął 23 października 2026; dla aplikacji mobilnych i CTV upływa 23 lutego 2027. Interfejs ma wyjaśniać, że features są metodami realizacji ujawnionych celów. Features nie powinny być w tej prezentacji powiązane z elementami sterującymi; pozorny przełącznik stale włączonego feature wprowadzałby w błąd.

Już TCF 2.3 wprowadził obowiązkowy segment disclosedVendors dla nowych ciągów TC tworzonych od 1 marca 2026. Segment potwierdza ujawnienie dostawcy, a nie zgodę na wszystkie cele dostawcy. Starsze ciągi obejmują udokumentowane zasady przejściowe.

Brak przełącznika nie oznacza braku zmiany

Ciąg TC przekazuje między innymi wybory dotyczące dostawców i celów, opt-in dla features specjalnych, ograniczenia wydawcy oraz wersję Global Vendor List (GVL). Indywidualny bit zgody na Feature 3 nie istnieje. Mimo to zmiana listy dostawców, ujawnionych informacji lub decyzji może zmienić ciąg.

Konieczność ponownego uzyskania zgody zależy od zakresu wcześniejszej świadomej zgody i nowego przetwarzania. Brak bitu feature nie rozstrzyga tej kwestii. Niezmieniona liczba zgód również nie dowodzi niezmienionego przetwarzania danych.

Wykorzystanie IP opisane przez Google

Google wymienia tagi, SDK, wywołania HTTP i przesyłane dane jako możliwe źródła. Przy bezpośrednim żądaniu przeglądarki serwer docelowy zwykle otrzymuje adres połączenia. Serwery proxy i transmisje z backendu mogą mieć inne źródła i ścieżki. Nie można więc zakładać, że każdy adres IP użytkownika wykorzystany w reklamie był już obecny bez zmian w każdym żądaniu.

Pomoc Google wyjaśnia, że wymóg zgody może obejmować również pomiar reklam i personalizację oparte na IP; obowiązki nie ograniczają się do plików cookie. Google wymaga ponadto widocznego odnośnika do informacji o odpowiedzialnym wykorzystaniu danych w usługach biznesowych. Aktualny lub certyfikowany CMP sam w sobie nie gwarantuje poprawnego wdrożenia.

Zabezpieczenia techniczne mogą ograniczać ryzyko. Zapis ruchu sieciowego nie potwierdza jednak konkretnej wewnętrznej ścieżki przetwarzania w zaufanym środowisku wykonawczym. Potrzebne byłyby dodatkowe dowody techniczne. Adres IP może być daną osobową, jeśli wiąże się ze zidentyfikowaną lub możliwą do zidentyfikowania osobą; samo szyfrowanie lub odizolowane przetwarzanie nie oznacza anonimizacji.

Rzetelna kontrola integracji

1. Treść informacji: porównanie aktualnej GVL, wpisu Google, objaśnienia feature, przykładów, polityki prywatności i odnośnika opisującego wykorzystanie danych przez Google.
2. Wybory: porównanie akceptacji, odrzucenia, wyboru poszczególnych celów i wycofania zgody z przesyłanymi sygnałami dostawców i celów.
3. Przepływy danych: inwentaryzacja tagów, SDK i przekazywania z backendu, łącznie z polami IP. Poprawny wygląd banera nie wystarcza jako dowód.
4. Dokumentacja: zapis treści komunikatów, konfiguracji, czasu i wyników; ponowna kontrola po istotnych zmianach.