Pomiar formularzy w GA4: jak liczone są form_start i form_submit i czego nie pokazuje ich stosunek

Poradnik Google o pozyskiwaniu leadów wymienia cztery punkty pomiaru dla formularza na stronie: ile osób trafia na witrynę, ile dociera do formularza, ile zaczyna go wypełniać i ile go wysyła. Trzy z czterech opierają się na zdarzeniach, które Google Analytics zbiera bez jednej linijki dodatkowego kodu, a poradnik zaleca zestawienie dwóch ostatnich, żeby znaleźć słabe miejsca formularza.

Właśnie to zestawienie zasługuje na drugie spojrzenie. Dokumentacja pomiaru rozszerzonego definiuje oba zdarzenia w jednym zdaniu każde. form_start odpala przy pierwszym kontakcie z formularzem w obrębie sesji. form_submit odpala przy wysłaniu formularza. Jedno z nich ma górny limit na sesję, drugie nie ma go wcale.

Skąd biorą się cztery liczby

Pierwsze dwa punkty pomiaru opierają się na page_view. To zdarzenie zbierane jest automatycznie dla każdego strumienia danych z sieci i jest jedyną opcją pomiaru rozszerzonego, której nie da się wyłączyć. Wizyty na witrynie i odsłony strony z formularzem to dwa odczyty tego samego zdarzenia, rozdzielone ścieżką strony.

Dwa ostatnie pochodzą z opcji Interakcje z formularzem w pomiarze rozszerzonym, ustawianej dla każdego strumienia w sekcji Administracja, dalej Zbieranie i modyfikowanie danych, dalej Strumienie danych. Przełączenie wymaga co najmniej uprawnień Edytującego na zasobie. Oba zdarzenia odczytują sam element formularza: form_id z jego atrybutu id, form_name z atrybutu name, form_destination z adresu, pod który formularz wysyła dane. Przy form_submit dochodzi jeszcze form_submit_text, czyli napis na przycisku.

Jedno rozpoczęcie na sesję, jedno wysłanie na każdą wysyłkę

Nierównowaga staje się widoczna, gdy dwie sesje zostaną rozpisane obok siebie.

Sesja 1
  formularz kontaktowy, pierwszy klawisz . form_start    1
  wyslane, walidacja odrzuca ............ form_submit   1
  poprawione, wyslane ponownie .......... form_submit   2
  pole newslettera w stopce ............. form_submit   3
      brak drugiego form_start: limit jest juz zuzyty

Sesja 2
  formularz kontaktowy, pierwszy klawisz . form_start    1
  wyjscie bez wyslania .................. form_submit   0

Sumy     form_start  2        form_submit  3
         form_submit / form_start  = 150 %
         wizyty z ukonczeniem      = 1 z 2 = 50 %

Licznik liczy wysłania. Mianownik liczy sesje, w których dotknięto jakiegokolwiek formularza. To różne jednostki, więc iloraz zestawia dwie nieprzystające wielkości i potrafi przekroczyć sto procent, choć nic nie jest zepsute. Każda druga próba po błędzie walidacji go podnosi, a każdy drugi formularz na tej samej stronie również.

Wskaźnik ukończenia potrzebuje mianownika w jednostce licznika. Najbliższa uczciwa wersja to sesje z co najmniej jednym form_submit wobec sesji z form_start. Obie są wtedy liczone tak samo, a wynik zachowuje się przewidywalnie.

Cztery parametry, a raportu wciąż brak

Ze zdarzeniami podróżują cztery parametry, co kusi, żeby od razu czytać liczby dla każdego formularza osobno. Dokumentacja zamyka tę drogę jedną uwagą: parametry stają się użyteczne w raportach dopiero po utworzeniu wymiaru niestandardowego dla każdego z nich.

Do tego czasu pole newslettera w stopce, formularz kontaktowy i formularz prośby o demo lądują w tej samej nierozdzielonej liczbie. Na witrynie, gdzie formularz ze stopki stoi na każdej podstronie, liczbą tą rządzi akurat ten formularz, którego nikt nie zamierzał mierzyć, a proporcja z góry oddala się od czegokolwiek przydatnego.

Utworzenie wymiarów zajmuje kilka minut w Administracji w sekcji Definicje niestandardowe, a dokumentacja przewiduje 24 do 48 godzin oczekiwania, zanim dane dadzą się raportować. Warto zbudować to przed chwilą, w której pomiar będzie potrzebny, a nie w dniu pierwszej analizy.

Czego form_submit naprawdę jest świadkiem

Zdarzenie odpala w przeglądarce, w chwili wysłania. Wszystko, co rozstrzyga o powstaniu leada, dzieje się później: walidacja po stronie serwera, filtr antyspamowy, wiadomość potwierdzająca przy podwójnym opt-in, porównanie z istniejącymi rekordami w CRM. Nic z tego nie jest widoczne dla tagu.

form_submit liczy więc próby, a cel nazwany w samym poradniku, czyli osoba zainteresowana i możliwa do skontaktowania, leży o krok dalej. Krok jest krótki i dokładnie tam siedzą straty. Wysyłka odrzucona przez serwer wygląda w Analytics identycznie jak ta, z której powstał kontrakt.

Cztery liczby, które do siebie pasują

Lejek trzyma się kupy, gdy przez wszystkie stopnie przebiega jedna jednostka, a sesje są tu jednostką wygodną, bo zdarzenia formularza i tak tak właśnie działają.

sesje z odsloną strony formularza   page_view, rozdzielone sciezka strony
sesje z form_start                  pomiar rozszerzony
sesje z form_submit                 pomiar rozszerzony
sesje z potwierdzeniem              page_view na stronie podziekowania
                                    albo zdarzenie od serwera, gdy juz
                                    przyjal wpis

Ostatnią linię trzeba zbudować, pierwsze trzy przychodzą same. Między trzecią a czwartą siedzi różnica między próbą a leadem, a te dwie liczby obok siebie mówią o formularzu więcej niż proporcja proponowana w poradniku.