Multi-WAN Failover z Ubiquiti UniFi UCG-Fiber: instalacja, uziemienie i konfiguracja

Spis treści
Osiągnięcie 100% dostępności sieci wymaga solidnej strategii Multi-WAN. Ubiquiti UniFi UCG-Fiber to doskonała brama sieciowa do zarządzania wieloma źródłami internetu. Poniżej znajduje się instrukcja konfiguracji potrójnego systemu failover.
Architektura Systemu
Wysoce odporna sieć wymaga zróżnicowanych typów połączeń, aby uniknąć pojedynczego punktu awarii. Niezawodna architektura opiera się na:
- WAN1 (Główne): Toya (Światłowód) – Zapewnia najniższe opóźnienia i najwyższą przepustowość.
- WAN2 (Zapasowe 1): Starlink – Niezależny routing satelitarny w przypadku awarii lokalnej infrastruktury naziemnej.
- WAN3 (Zapasowe 2): Modem 5G ZTE – Ostateczna linia obrony oparta na stacjach bazowych sieci komórkowej.
Rekomendowany Sprzęt
Aby optymalnie zintegrować modemy z ekosystemem UniFi i uniknąć problemów z podwójnym NAT (Double NAT), urządzenia muszą obsługiwać tryb bridge (mostka):
- Starlink: Model Standard (Gen 3), którego router ma już dwa wbudowane porty Ethernet pod osłoną z tyłu obudowy, lub wersja High Performance. Oba pozwalają pominąć domyślny router Starlink w trybie bypass — osobny adapter Ethernet nie jest do tego potrzebny.
- Modem 5G ZTE: Model zewnętrzny ZTE MC889 (ODU). Zasilany przez PoE, odporny na warunki atmosferyczne i oferujący czysty tryb bridge, który podaje publiczny adres IP prosto do UCG-Fiber.
Montaż i Obowiązkowe Uziemienie
Instalacja anteny Starlink i modemu 5G na metalowym maszcie wysoko nad bryłą dachu wymaga bezwzględnego przestrzegania zasad bezpieczeństwa elektrycznego:
- Ochrona odgromowa: Metalowy maszt musi być bezpośrednio podłączony do instalacji uziemiającej budynku (np. bednarki) przewodem miedzianym o odpowiednim przekroju, na przykład 16 mm².
- Panele przeciwprzepięciowe: Zewnętrzne kable sieciowe (koniecznie ekranowane STP) ściągają ładunki elektrostatyczne. Kable z dachu powinny schodzić bezpośrednio do głównej szafy rack (np. zlokalizowanej w piwnicy) i trafiać najpierw na dedykowane panele przeciwprzepięciowe PoE. Dopiero z nich sygnał może zostać wprowadzony do UCG-Fiber.
- Okablowanie: Do połączeń zewnętrznych należy używać wyłącznie kabli żelowanych, odpornych na promieniowanie UV.
Konfiguracja w systemie UniFi OS
- Przejść do Settings > Internet w aplikacji UniFi Network.
- Wskazać port Primary (WAN1) i przypisać go do złącza, do którego wpięty jest światłowód Toya (np. przez moduł SFP).
- Dodać Secondary (WAN2) dla Starlinka. W ustawieniach zaawansowanych ustawić Load Balancing na Failover Only (aktywacja tylko przy awarii) lub Distributed (bieżące rozkładanie ruchu).
- Dodać Tertiary (WAN3) dla modemu ZTE 5G, przypisując mu najniższy priorytet.
- Skonfigurować Echo Server (np. na adresy 1.1.1.1 i 8.8.8.8). Dzięki temu UCG-Fiber będzie precyzyjnie monitorować utratę pakietów i płynnie przełączać ruch między łączami.
Podsumowanie
Niniejszy przewodnik opisuje wdrożenie niezawodnego, potrójnego systemu failover WAN przy użyciu bramy Ubiquiti UniFi UCG-Fiber. Dzięki połączeniu głównego łącza światłowodowego (Toya) z łączami zapasowymi: satelitarnym (Starlink) oraz komórkowym (ZTE 5G), system zapewnia ciągłość dostępu do sieci. Artykuł kładzie duży nacisk na konieczność profesjonalnego uziemienia instalacji dachowych oraz przedstawia kroki konfiguracyjne dla funkcji równoważenia obciążenia (load balancing) i serwerów echo w środowisku UniFi OS.
Komentarze: 2
Docenienie uziemienia i ochronników w tekście o failoverze to rzadkość — zwykle opisy kończą się na zakładce z konfiguracją.
Pytanie o serwery echo: przy adresach
1.1.1.1i8.8.8.8zdarza nam się przełączenie na łącze zapasowe mimo działającego łącza głównego. Czy to znany kompromis tej metody?Znany, i zwykle wynika z tego, że oba cele są tego samego rodzaju.
Dwa publiczne resolwery bywają nieosiągalne wspólnie — wystarczy problem z trasą u operatora albo krótka awaria po ich stronie. Brama widzi wtedy utratę pakietów do obu celów i uznaje łącze za martwe, mimo że ruch użytkowy przechodzi bez zakłóceń. Cele o różnym pochodzeniu — jeden w sieci operatora danego łącza, drugi zupełnie gdzie indziej — dają rozróżnienie, bo dopiero rozbieżność między nimi mówi coś o łączu, a nie o trasie do jednej usługi.
Druga zmienna to czułość. Próg liczony w pojedynczych zgubionych pakietach reaguje na chwilowe zaniki, których nikt by nie zauważył, a każde przełączenie zrywa istniejące sesje: rozmowa VoIP się kończy, tunel VPN wstaje od nowa. Próg liczony w sekundach ciągłego braku odpowiedzi jest w praktyce spokojniejszy i nadal łapie prawdziwą awarię — bo prawdziwa awaria nie kończy się po dwóch pakietach.